|
İbret-i Alem
Gün geceye varınca kar
gülleri yakınca
Gel haneme usulca dur karşıma boyunca
Bir fırtına anında yar ellerin saçımda
Ter boşanır başımda her cilveli nazında
Hiçbirşey koyamam yerine kimsenin gitmesin gücüne
Sen üstüne alınma bu sitem benden bahtıma
İbret-i âlem olmaya gönüllüyüm ben ortada
Yaratmışsın bir defa can dayanır mı ah yatmaya |