|
|
Üçüncü Şahsın Şiiri
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Öldüreceğimden korkardım
Felaketim olurdu, ağlardım
Ne vakit Maçka'dan geçsem
Limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar kuş gibi gülerdi
Sessizce bir cigara yakardın
Parmaklarımın ucunu yakardın
Kirpiklerini eğerdin, bakardın
Üşürdüm, içim ürperirdi
Felaketim olurdu, ağlardım
Akşamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldı mı
Felaketim olurdu, ağlardım
Şiirin Videosu İçin Tıklayınız.
|
|
|
|
Kitapları
|
|
|
|
Attila İlhan
TÜRKİYE İŞ BANKASI YAYINLARI
Cumhuriyet kuşaklarının dramı Atatürk sonrasında
başlar. Çağdaşlaşmayı batılılaşma yapan
sonrakilerdir. Hiç değilse, müdafaa-I hukuk
doktrinini ulusalcı içleminden soyanlar,
Dersaadet tipi kozmopolit bir batılılaşmayı
Ankara'ya göçürüp Cumhuriyet'in 'resmi' tutumu
yapanlar, onlardır. Avcıoğlu, yeni devletin ilk
yıllarından itibaren, Babıali'nin, köhne
kadrolarıyla Ankara bürokrasisini ele
geçirdiğini yazar. Yalnız bürokrasiyi mi?
Kuva-yi Milliye ruhunu da ele geçirip
dağıtmışlar, devrimin ideolojisini şaşılacak bir
çabuklukla yozlaştırmışlardır.
Attila İlhan |
|
