|
|
Deja Vu
Takvimin, ağır, kadınsı dönüşünde hayat musluğuna
biriken
anları paylaşamıyor insan kimseyle : Ne coşku, ne buruk
tad, bir
lokomotifin ardına taktığı iki som düş vagonunu geri
geri
koyağa söküşünden sökün eden o yabanıl, unutulmamış
duygu
ve her sabah, aynı pencereden aynı gözün aynı görüntüyü
bulup retinede doğurduğu yumuşak ayar: Saf beyaz dumanın
seke
seke kurdugu bulut dansından her zaman yaşanmış bir tüy
doğuyor
|
|
|
|
