|
|
Fazıl Hüsnü Dağlarca ( 1914 - 2008 )
1914 yılında İstanbul’da doğdu.Kuleli Askeri Lisesi’ni (1933),
Harp Okulu’nu (1935) bitirdi, piyade subaylığıyla doğu ve orta
Anadolu’nun, Trakya’nın bir çok yerlerini dolaştı, orduda
hizmeti on beş yılı doldurunca, önyüzbaşı iken askerlikten
ayrıldı (1950), Çalışma Bakanlığı İş Müfettişi olarak
İstanbul’da çalıştı (1952-1960), Aksaray’da Kitap Kitabevini
açtı (Aralık 1959), yayımcılık yaptı, Türkçe adında bir de aylık
dergi çıkardı (43 sayı,1960-1964), kitabevini kapattı (1970),
şimdi yalnız şair.
İlk yazısı (bir hikaye) ortaokul öğrencisiyken Yeni Adana
gazetesinde bir yarışmada armağan kazanarak yayımlanmış (1927),
sanat dergilerinde ilk kez, Kuleli Lisesi son sınıfta iken
Yavaşlayan Ömür şiiriyle görünmüştü (İstanbul Dergisi 1933).
Sonra Varlık dergisine şiirler vermeye başladı (Mayıs 1934).
Harbiye’den subay çıktığı gün (30 Ağustos 1935) satışa çıkardığı
ilk kitabı Havaya Çizilen Dünya’da ölçülü, uyaklı, aşık tarzı
denemeleri de bulunuyordu. İkinci kitabının çıkmasıyla ( Çocuk
ve Allah, 1940) kişiliği çevresinde en yetkili kalemlerin
uyandırdıkları ilgi ve dikkati yıllar yılı eksiltmeden
sürdürerek, Cumhuriyet devrinin en kuvvetli şairlerinden biri
oldu. Şiirinde mağara devri adamlarından modern çağın insanına
kadar, kişioğlunun iç ve dış dünyasını, yurt ve dünya insanını,
çok yönlü davranış ve çatışmalarıyla işlediği, soyut-somut
durumlar üzerinde derinleştiği, bunları yaparken de, arada
söyleyiş sağlamlığını ihmal etse bile, kendine vergi hayaller,
benzetmeler , semboller hazinesinden kuvvet aldığı görülür.
1970’de sayısı 34’ü bulmuş kitapları içinde Çocuk ve Allah,
Daha, Çakırın Destanı, Toprak Ana, Aç Yazı, Asu, Türk Olmak,
Haydi özellikle ön planda yer alır.
|
|
