|
|
İlhan Berk ( 1918 - .... )
İlhan Berk, Necatigil’in deyimiyle “şiirimizin uç beyi”, 1918’de
Manisa’da doğdu. İlk şiirleri Manisa Halkevi dergisi, Uyanış,
Varlık, Çığır gibi dergilerde çıktı. 1944 yılında Ankara Gazi
Eğitim Enstitüsü’nün Fransızca Bölümü’nü bitirdi. Destansı
yönünün ağır bastığı, adeta bir Türk Walt Whitman’ı olarak
adlandırıldığı dönemde İstanbul (1947), Günaydın Yeryüzü (1952),
Türkiye Şarkısı (1953) ve Köroğlu’nu (1955) yayımladı.
1953 yılına kadar çıkardığı kitaplarla gerçekçi bir şair
görüntüsü veriyordu. 1953’te Yenilik dergisinde yayımladığı
“Saint-Antoine’ın Güvercinleri”, ileride İkinci Yeni adını
alacak şiir akımının habercisi oldu. Bu özellik daha sonraları
gelişerek sürdü ve İlhan Berk’in özgün tutumu durumuna geldi.
Giderek İkinci Yeni şiirinin öncüsü ve en güçlü savunucusu
olarak anılmaya başladı. Şiirlerinde cinsellik ve tarih ana
temalar olarak belirdi. Çeşitli nesneleri, kent, sokak gibi
olguları ayrıntılı bir “kimlik kartı” somutluğu taşıyan bir
biçimde şiirleştirdi. Düzyazı şiirlerden aforizmalara harfleri,
nesneleri ve semtleri sevmeye dek genişleyen çok kollu bir şiir
ırmağıdır İlhan Berk.
|
|
