|
|
İstanbul'u Dinliyorum
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.
Ağlar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadının suya değiyor ayakları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Serin serin Kapalıçarşı
Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa
Güvercin dolu avlular
Çekiç sesleri geliyor doklardan
Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Başımda eski alemlerin sarhoşluğu
Loş kayıkhaneleriyle bir yalı;
Dinmiş lodosların uğultusu içinde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir yosma geçiyor kaldırımdan;
Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar.
Bir şey düşüyor elinden yere;
Bir gül olmalı;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir kuş çırpınıyor eteklerinde;
Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum;
Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum;
Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından
Kalbinin vuruşundan anlıyorum;
İstanbul'u dinliyorum.
|
|
|
|
Kitapları
|
|
|
|
Orhan Veli Kanık
YAPI KREDİ YAYINLARI
Orhan Veli: Türk şiirinin "zincirkıran"I,
"kasketgiydiren"I, "sivilleştiren"I,
"açıkhavaozanı".
Orhan Veli çok daha ileriye bir adım attı:
Şiirin kendi öz bir dili, bir vezni olmadığı
gibi kendine öz konuları da olmayacağını
gösterdi, ahengin, musikinin de şiirden
kaldırılabileceğini anlattı. (Nurullah Ataç)
Orhan Veli'nin kavgası, edebiyatımızın en büyük
kavgasıdır, buna inanıyorum. Irmağın yatağını
daha doğal bir vadiye indirdi. Şiire kasket
giydirdi, sivilleştirdi onu. Bugünkü şiir
verimleri onun da verimleridir biraz. (Cemal
Süreya) |
|